DZIAŁANIA W ZAKRESIE OCHRONY DÓBR KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO WE WROCŁAWIU:
KOŚCIÓŁ P.W. ŚW. MARCINA, XIV w., – konserwatorski remont części elewacji – 3 etap prac

Opis zabytku:

Gotycki kościół Św. Marcina, pierwotnie kaplica grobowa pod wezwaniem Najświętszej Panny Maryi jest najstarszym kościołem we Wrocławiu. W XII w., za panowania Henryka IV Probusa nastąpiła przebudowa zespołu zamkowego. Ok. 1284r. książę podjął budowę nowej kaplicy grobowej. Ukończona została w 1 połowie XIV w. kiedy wykonano sklepienie oraz dekorację kamieniarską. Kaplicę wzniesiono w północno-zachodnim narożu dziedzińca zamku książęcego na Ostrowie Tumskim. Wybudowana na planie oktogonu z chórem oraz nadwieszoną nawą okrężną. Pierwotna forma została zniekształcona podczas przebudowy w 1 połowie XV w. Kaplica została zniszczona w 1945 r., odbudowana w latach 1958-1968. Murowana z kamienia i cegły, składa się z nawy założonej na sześcioboku, z nieregularnie występującym wydłużonym prezbiterium, ozdobiona we wnętrzu rzędem ślepych kamiennych arkad o bogato profilowanych blendach i rzeźbionych maswerkach.

Zakres przeprowadzonej inwestycji:

Prace konserwatorskie i naprawcze elewacji jakie wykonano w ramach zadania:

  • Mechaniczne i chemiczne sunięcie glonów i porostów z porażonych powierzchni (dezynfekcja wstępna);
  • Wykonanie badań stratygraficznych ewentualnie odkrytych/zachowanych warstw barwnych, tynków;
  • Oczyszczenie powierzchni kamienia, muru ceglanego metodą niskociśnieniową, strumieniowo – ścierną;
  • Oczyszczenie uzupełniające (mechaniczne i chemiczne) w przypadku nawarstwień wyjątkowo uporczywych;
  • Odsolenie wybranych fragmentów elementów kamiennych i muru ceglanego;
  • Usunięcie wadliwie wykonanych i szpecących spoin cementowych, cementowo-wapiennych, wadliwych kitów i przemurowań;
  • Wzmocnienie strukturalne cegieł w partiach zdezintegrowanych;
  • Naprawa pęknięć i szczelin za pomocą prętów ze stali nierdzewnej wklejanych na żywicę epoksydową;
  • Wymiana zdezintegrowanych i pozbawionych funkcji użytkowych elementów kamieniarki na nowe elementy kamienne wykonane ściśle wg wymiarów i profili identycznych z zachowanymi;
  • Wymiana lub naprawa zniszczonych wypraw tynkarskich;
  • Rekonstrukcja większych fragmentów wątku muru ceglanego oraz wymiana zdezintegrowanych cegieł na nowe przy zastosowaniu cegieł współczesnych o identycznych wymiarach i zbliżonych właściwościach fizykomechanicznych;
  • Wykonanie uzupełnień ubytków materiału ceglanego i kamiennego kitami mineralnymi barwionymi w masie do koloru otoczenia;
  • Uzupełnienie ubytków spoin zaprawami mineralnymi na bazie spoiw wapiennych, wapienno-cementowych lub trasowych;
  • Scalenie kolorystyczne;
  • Hydrofobizacja powierzchni muru ceglanego i elementów kamiennych;
  • Oczyszczenie i naprawa powierzchni fragmentów drewnianych lub wymiana na nowe w przypadku znacznego zniszczenia

Powierzchnia jaka została poddana pracom konserwatorskim to 393 m2 elewacji ceglanej.